صفحات نگهدارنده در ساعتهاي شماطهدار؛ 9) استفاده از پرهها براي نواختن طبل؛ 10) استفاده از پرهها بهعنوان ضامن؛ 11) تعداد چرخها در مجموعهٴ چرخها؛ 12) وجود پيچ (كه پيش از سدهٴ پانزدهم نبود)؛ 13) طراحي استانداردهاي جنبي و آرايش ساعتها.
اين مطالب بدان سبب ذكر شد كه پيچيدگي و دشواري مسائل را نشان ميدهد. ولي در مورد بسياري از نخستين ساعتها جز مدارك كتبي چيزي در دست نداريم و آنها هم معمولاً چنان مختصر و مبهم هستند كه نميتوان جزئيات ساز و كار ساعتها را دريافت.
خـلاصـهٴ سيـر تاريخـي
حدود 1275. ويلار دو هونكور (سيزدهم ـ 2) برآمدنش 1235 ـ 1275. احتمالاً مخترع صفحهٴ رقاصك(؟)
حدود 1271. رابرت انگليسي (سيزدهم ـ 2). در شرحش بر كتاب افلاك ساكربوسكو (سيزدهم ـ 1)، كه در حدود 1271 تأليف كرده، نوعي ساعت مكانيكي را توصيف ميكند كه با وزنه بهكار انداخته ميشده و 24 ساعت مساوي را از طلوع تا غروب آفتاب نشان ميداده است.
حدود 1277، پنج مقاله درباب ساعت كه بهفرمان آلفونسوي فرزانه (سيزدهم ـ 2)، در حدود 1276 ـ 1277 از عربي ترجمه شده است و يك ساعت آبي، يك ساعت آفتابي، يك ساعت جيوهاي، يك ساعت شمعي را شرح ميدهد، كه همه براي استفاده در داخل خانه است. نشانهاي از چرخدنگ ديده نميشود.
حدود 1285. ژان دو مون (سيزدهم ـ 2). داستان گل سرخ كه در حدود 1268 ـ 1285 تأليف شده، ذكري از orologes دارد، كه ممكن است زنگ يك ساعت، ولي بيشتر احتمال دارد نوعي آلت موسيقي باشد.
1284، اِكسِـتِـر. واگذاري زمين به راجر دو راپفورت، ناقوسساز و ديگران بهخاطر تعمير ارگ و اورولوگيوم. اين هورولوگ احتمالاً ناقوسي براي اعلام ساعات شرعي بوده است كه به مرور زمان به ساعت تبديل شد و در سال 1376 ـ 1377 به برج مخصوص ساعت انتقال يافت.
تا سال 1423 ـ 1424 دستخوش چندين تعمير و تغيير قرار گرفت. تا آنكه يكباره عوض شد.
بقاياي امروزي احتمالاً مربوط به بعد از تاريخ اخيرالذكر است.
1286، سنت پاول لندن. گزارشي از آن سال نشان ميدهد امتيازهايي به Bartholomaeus Orologiarius نامي، كه نوعي موَقِّـت (وقتنگهدار) بوده، داده شده است.
1288، وستمينستر. قاضيالقضات رالف هينگامي (متوفا 1311) محكوم به پرداخت مبلغ گزافي شد (8000 ليره)، كه گفته ميشد قرار بوده صرف برجي در پالاس يارد (حياط قصر)، روبهروي محل تالار وستمينستر شود، همراه با ساعتي كه در آن نهاده شود و سر ساعت زنگ بزند.